Yıllar sonra yeniden başlayanlar

Bu gruba en çok kimler geliyor

Kırk yaşında bir muhasebeci, iki çocuk annesi bir hemşire, emekliliğine birkaç yıl kalmış bir öğretmen. Hepsinin hikâyesi birbirine benziyor: "Kuralları biliyorum, ama biri bana İngilizce bir şey sorunca kafam boşalıyor."

Bu bir bilgi eksikliği değil, alışkanlık eksikliği. Okulda İngilizce boşluk doldurarak öğretildi; konuşmak hiç sınanmadı. Bizim işimiz o bildiğiniz kuralları ağzınızdan çıkan cümleye dönüştürmek.

Takıldığınız yer büyük ihtimalle burası

A2 ile B1 arasında birçok kişi uzun süre aynı yerde sayıyor. Kelime var, kural var, ama cümleler hep aynı kalıpta: "I go, I went, I will go." Present perfect hâlâ yabancı, "I have been" denince insan duraksıyor. Bu dönemde öğrencinin ilerlemediğini sanması çok normal. İlerleme var, sadece görünmüyor.

Bu grupta her hafta bir hikâye anlatıyorsunuz. Hafta sonu ne yaptınız, çocuğunuzun okulunda ne oldu, işte kim ne dedi. Öğretmen hikâyenizi bölmüyor; sonunda iki üç hatayı not edip sınıfa soruyor. Hata sizin adınızla değil, cümle olarak tahtaya yazılıyor.

Okuldaki ve uygulamadaki dersler arasındaki fark

Uygulamadaki canlı derslerde dinleme ve yapı çalışması ağır basıyor. Kısa bir röportaj, bir sesli mesaj, bir podcast parçası dinleniyor; ardından sorular. Okuldaki derslerde ise masalar birleştiriliyor, ikili ve üçlü konuşmalar yapılıyor. Sınıfta söylediğiniz bir cümleyi bir sonraki canlı derste yazılı olarak görüyorsunuz.

Bu kursu hangi düzenle alabilirsiniz

Dört düzenin hepsinde açılıyor. Hangi günlerin ekranda, hangilerinin okulda olacağı seçtiğiniz düzene bağlı:

• Dört akşam Hafta içi akşam
• Ekran ve sohbet Hafta içi ya da hafta sonu
• İki günlük hafta sonu Cumartesi ve pazar
• Gündüz dört gün Hafta içi gündüz